فرموده است : « لا يؤمن احدكم حتّى يكون اللَّه و رسوله احبّ اليه من سواهما . » « 1 » : « ايمان نمىآورد هيچ يك از شما ، تا خداى و رسولش را از سواى خداى و رسول دوست‌تر دارد . » و محبت كسى در دلى جاى نمىگيرد با كراهت او از كارش و نارضايى از كردارش ، بلكه در حقيقت ، سر تسليم بايد نهاد و چشم رضا بايد گشاد . و عين الرضا عن كل عيب كليلة * و لكنّ عين السخط تبدى المساويا در اخبار حضرت داود - على نبينا و عليه السلام - است : « يا داود ابلغ اهل ارضى انّى حبيب من احبّنى و جليس من جالسنى و مونس لمن آنسنى و صاحب لمن صاحبنى و مختار لمن اختارنى و مطيع لمن اطاعنى ، ما احبنى احد اعلم ذلك يقينا من قلبه الّا قبلته من نفسى و احييته حياة لا يتقدّمه احد من خلقى ، من طلبنى بالحق وجدنى ، و من طلب غيرى لم يجدنى فارفضوا يا اهل الارض بما انتم عليه من غرورها و هلمّوا الى كرامتى و مصاحبتى و مجالستى و مؤانستى و انسوا بى اؤانسكم و اسارع الى محبتكم . » « 2 » : « اى داود ! برسان به مردم زمين من كه من دوست آنم كه مرا دوست دارد ، و همنشين آنم كه با من همنشينى كند ، و انس مىگيرم با آنكه با من انس گيرد ، و يار آنم با آن كه با من يارى نماييد و آن را اختيار مىكنم كه مرا اختيار كند ، و آن را اطاعت مىنمايم كه اطاعت من نمايد ، كسى مرا دوست نداشته است كه يقين خاطر او را بدانم الّا كه از او مىپذيرم و خود را با او دوست مىگيرم ، و زندگانى به او مىدهم كه پيشى نگرفته باشد بر آن احدى از خلق من ، كسى كه مرا براستى طلبد ، مرا مىيابد و آن كه غير مرا طلب نمايد ، مرا نمىتواند يافت . پس ترك كنيد اى اهل زمين آنچه را از غرور و فريبش كه در آن مىباشيد و بشتابيد به سوى كرامت و همنشينى و مصاحبت و انس با من و با من انس گيريد تا با شما انس گيرم و بشتابم به سوى دوستى شما . » خداى تعالى به سوى بعضى از صديقين وحى فرمود كه : انّ لى عبادا من عبادى يحبّوننى و احبّهم و يشتاقون الىّ و اشتاق اليهم و يذكروننى و اذكرهم فان أخدت

--> ( 1 ) محجة البيضاء 8 : 4 ، و با تفاوت اندكى در مسند احمد بن حنبل 3 : 172 و 248 ؛ سنن نسائى 8 : 59 و سنن ابن ماجه 2 : 1338 آمده است . ( 2 ) بحار الانوار 70 : 26 ؛ الجواهر السنية ، حر عاملى ، 94 ، به نقل از مسكن الفؤاد .